Blauw

In het blauw raak ik verstriktHet houdt me vast en maakt me wildOntembaar, onrembaarAan strohalmen probeer ik me vast te klampenMet alles wat mij beweegtOnberekenbaar, kwetsbaarIn de hoop op het blauwDat alles helder maaktEn me zegt waar ik naar toe moet

Blijven

Blijf bij mijBlijfIk zal voor je zorgenDat je niets verliestLaat me hier zijnEn blijfIn mijn woordenIn mijn verloren wereldBlijf bij mijBlijf

Opperste gebiedster

Opperste gebiedster “Dag schoonheid.” ‘Hoi” “Wil je mijn meesteres zijn?” “Pardon?! Sorry, maar zo spreek je iemand toch niet aan?! Hoe kun je nou zo een gesprek beginnen?! Wat ben jij voor een klapmongool?!” De ironie van hoe dit begon. Een jaar later zat ik met een watervaste marker boven op hem het woord ‘lul’Lees verder “Opperste gebiedster”

Meneer de glazenwasser

Meneer de glazenwasser Wie heeft er tegenwoordig nog de tijd om ramen te wassen? Ik deed het één keer per jaar en zelfs dat werd me te veel. Aangezien ik in deze pandemie veel thuis werk en steeds uit het raam zit te staren om op nieuwe schrijfideeën te komen, kwam ik tot de conclusieLees verder “Meneer de glazenwasser”

“Hey, teacher!”

“Hey, teacher!” Sommige vrouwen hebben het geluk om tijdens hun schooltijd een aantrekkelijke leraar voor de klas te hebben. Aangezien ik een eeuwigheid op school heb gezeten, had ik er zelfs twee. Eentje op de middelbare school en eentje tijdens Sociale studies. Dat laatste is bijna een vanzelfsprekendheid, deze studie brengt namelijk nogal veel aantrekkelijkeLees verder ““Hey, teacher!””