“Hey, teacher!”

Sommige vrouwen hebben het geluk om tijdens hun schooltijd een aantrekkelijke leraar voor de klas te hebben. Aangezien ik een eeuwigheid op school heb gezeten, had ik er zelfs twee. Eentje op de middelbare school en eentje tijdens Sociale studies. Dat laatste is bijna een vanzelfsprekendheid, deze studie brengt namelijk nogal veel aantrekkelijke mensen met zich mee. Want zeg nou zelf, best aantrekkelijke eigenschappen: zelfinzicht en behulpzaamheid. En een baardje en een houthakkers blouse doen het ook altijd goed.

Tijdens de middelbare school had ik voornamelijk van die oude stoffige docenten die al honderd jaar les gaven en al honderd jaar dezelfde snor droegen (wat destijds niet meer in de mode was). Toen ik op een dinsdagmiddag de gymzaal inliep en daar een nieuwe frisse leraar op me stond te wachten, baalde ik. Ik had namelijk net die dag een te kleine gym broek aan die ik steeds uit mijn reet moest pulken. Hij heette Frank en Frank was 21 lentes jong. Ik denk dat ik zelf een jaar of 16 was, dus dat bood mogelijkheden. Illegaal, maar mogelijkheden. Ik voelde me namelijk direct zoals een 16 jarige zich kan voelen; tot over mijn oren verliefd. Natuurlijk was mijn eerste leraren crush op een gymleraar. Ook zo’n vanzelfsprekendheid. Die trainen zich het leplazarus zodat alle meisjes kwijlend aan hun spieren hangen. 

Ik kan me nog herinneren dat iedere les spannend was. Beetje jammer dat gym mijn slechtste vak was en ik me voortbewoog als een oud bankstel. Niet, en op het punt om uit elkaar te vallen. Gelukkig kon ik wel dansen en liet ik mijzelf van mijn beste kant zien tijdens carnaval. Geen idee als wat ik verkleed was, maar het zal wel een jurkje geweest zijn waar mijn weelderige boezem uit puilde. Dit merkte Frank ook op en ik vergeet nooit meer dat hij er naar knikte en zei: “Ik zal jou voortaan maar wat extra rondjes laten rennen tijdens de gym. Die zie ik wel graag bewegen.” Ik weet nog dat mijn hart sneller begon te kloppen, mijn handen klammig werden en ik een lichte paniek voelde opkomen. Ik kan namelijk helemaal niet rennen.

Zo’n vijftien jaar later kwam mijn volwassen leraren crush. Als ik aan hem denk, slaan er nog steeds wat stoppen door. Niemand vond hem aantrekkelijk, alleen ik. Hij had wel wat weg van een gestoorde gek. Na lang zoeken naar de aantrekkingskracht zeiden mijn vriendinnen voorzichtig: “Ja, ik snap wel wat je bedoelt.” Waarmee ze zeiden dat ik de gek was. Eerst was hij mijn docent psychopathologie. Mijn favoriete vak. Ik hing daardoor al aan zijn lippen. Daarna was hij projectleider van onze klas en in mijn laatste jaar zelfs mijn scriptiebegeleider. Ik had het maar getroffen. Hij was onlosmakelijk verbonden met mijn grootste interesses. En daarom werd hij mijn muse.

Ook hier was de leeftijd niet erg vreemd. Ik was 30 en hij misschien 38. We hadden allebei een relatie, maar een beetje flirten moet kunnen. Dat vonden mijn klasgenoten gelukkig ook. Iedere week was het boel. In het begin moest hij even wennen aan mijn directe flirt en bracht ik hem wel eens in verlegenheid. Maar we waren een goede match en al snel waren we op dreef. Het maakte niet uit of we in een volle klas zaten, of dat er een andere docent bij was, of dat we alleen in een gespreksruimte zaten. We hadden altijd lol. Ik bedacht zelfs hoe ik flirterig zijn e-mail kon beantwoorden. Zo meldde hij een keertje dat hij wat later zou zijn voor ons gesprek en nog moest lunchen. Ik antwoordde met: “Je mag je boterhammetjes ook bij mij opeten… :)” Het was altijd spannend of ik niet over het randje ging met mijn geflirt. Tot ik een antwoord terug kreeg: “Dat weet ik wel hoor.. :)”
Wat een geluksmomentjes waren dat tijdens mijn schooltijd. Inmiddels ben ik eindelijk afgestudeerd en moeder van twee prachtige dochters. Ik hoop voor hen dat ze ook ooit een aantrekkelijke meester of juf krijgen. Zodat ze lekker kunnen wegdromen en denken aan alle mogelijkheden die er zouden kunnen zijn. Legaal.